Lekka konstrukcja nie musi oznaczać hałaśliwego domu. O izolacyjności akustycznej decyduje kompletny układ ściany lub stropu, a nie pojedynczy materiał. Dobrze dobrane warstwy mogą skutecznie ograniczyć dźwięki powietrzne i uderzeniowe.
W przegrodach szkieletowych stosuje się zasadę masa–sprężyna–masa: warstwy poszycia są rozdzielone elastycznym wypełnieniem, najczęściej z wełny mineralnej. Zwiększenie liczby warstw płyt oraz ograniczenie sztywnych mostków poprawia wynik.
W stropach szczególnie ważne są dźwięki uderzeniowe, takie jak kroki. Pomagają podłogi pływające, warstwy elastyczne i odpowiednio zaprojektowany sufit podwieszany. Instalacje nie powinny tworzyć bezpośrednich dróg przenoszenia drgań.
Komfort zaczyna się już od rzutu domu. Sypialnie warto oddzielić od salonu, łazienki, pomieszczenia technicznego i schodów. Szafy, korytarze oraz garderoby mogą działać jako dodatkowe strefy buforowe.
Najlepszy efekt daje połączenie poprawnego projektu, materiałów o znanych parametrach oraz starannego wykonania. Szczeliny przy instalacjach, niedokładne połączenia i zamiana warstw bez konsultacji potrafią wyraźnie obniżyć izolacyjność całej przegrody.